Yaque del Sur - Rzeka na południowym zachodzie Dominikany. Ma 209 km długości, 2707 m głębokości, 4972 km² dorzecza. Przepływa przez San Juan, Del Medio, Las Cuevas.

La Romana - miasto w południowo-wschodniej Dominikanie, nad Morzem Karaibskim, ośrodek administracyjny prowincji La Romana. Około 240 tys. mieszkańców. Czwarte co do wielkosci miasto kraju.

San Pedro de Macorís - miasto w południow-wschodniej części Dominikany, nad Morzem Karaibskim. Współrzędne geograficzne: 18°27′ N, 69°18′ W. Ludność: 193,7 tys. (2002) - trzecie pod względem liczby ludności miasto kraju. Ośrodek administracyjny prowincji San Pedro de Macorís.

San Pedro de Macorís to ważny port morski i rybacki Dominikany. Stanowi główny port wywozu cukru. Jest to ważny ośrodek handlowy i przemysłowy tej części kraju. Mieści się tutaj uniwersytet - Universidad Central del Este.

Od obywateli polskich wjeżdżających na terytorium Dominikany nie wymaga się wizy wjazdowej; muszą oni natomiast okazać bilet powrotny oraz wystarczające środki finansowe na utrzymanie przez deklarowany okres pobytu. Kwota wymagana na każdy dzień pobytu nie jest określona.

Przy wjeździe na Dominikanę należy wykupić na granicy kartę turystyczną (ok. 15 USD), która często jest już wliczona w cenę biletu. Z kartą turystyczną można przebywać na terenie Dominikany do 90 dni. Dzieci do lat 13 muszą podróżować pod opieką rodziców lub opiekunów. Opiekunowie powinni mieć pozwolenie na podróżowanie ze swoimi podopiecznymi zalegalizowane w konsulacie Dominikany w państwie, z którego wyjeżdżają. Bez zalegalizowanego dokumentu dzieci nie mogą przekroczyć granicy. Termin ważności paszportu przy wjeździe powinien wynosić minimum 6 miesięcy; paszport musi być w dobrym stanie.

Dominikana - to kraj położony we wschodniej części wyspy Haiti, który graniczy z Republiką Haiti oraz poprzez cieśninę Mona z Puerto Rico. Dominikana to przeważnie góry, które zajmują wysokie łańcuchy Kordylierów Środkowych wraz z najwyższym szczytem Pico Duarte 3175 m.n.p.m. Od północy po południowy wschód rozciągają się niższe pasma, między którymi leżą żyzne doliny Cibao, San Juan, zaś wzdłuż wybrzeży Morza Karaibskiego, rozpościera się rozległa nizina Seibo. Dominikana posiada także dobrze rozwiniętą sieć rzeczną z głównymi rzekami Yaque Del Norte Yaque Del Sur i Yuna. Wilgotne stoki górskie Dominikany porastają bujne lasy równikowe, zaś w obszarach uboższych w opady występują suche formacje leśne a nawet sawanny. Na znacznych przestrzeniach roślinność naturalna ustąpiła uprawą tropikalnych roślin i owoców.

Pierwszymi mieszkańcami wyspy było indiańskie plemię Tainów. Trudnili się oni rybołówstwem i myślistwem, uprawiali też niewielkie, wypalone wśród puszczy ogrody. Życie ich zmieniło się jednak diametralnie, kiedy w pewien październikowy poranek 1492 roku zobaczyli na horyzoncie białe żagle trzech karawel wyprawy Krzysztofa Kolumba. To właśnie na terenie dzisiejszej Dominikany rozpoczęła się eksploracja Nowego Świata. W 1496 członkowie wyprawy założyli pierwszą europejską osadę - Santo Domingo, która kilkaset lat później stała się stolicą dzisiejszej Dominikany.
Niestety, rozwój europejskiej kolonizacji i eksploatacja dóbr naturalnych wyspy oznaczała zagładę jej pierwotnych mieszkańców. Stal konkwistadorskich rapierów, mordercza praca na plantacjach i przywiezione przez białych choroby ( m. in. grypa), na które Indianie nie byli odporni, położyły kres istnieniu plemienia Tainów.
By zapewnić sobie siłę roboczą do pracy przy uprawie trzciny cukrowej, tytoniu i innych roślin, Hiszpanie, a od siedemnastego wieku także i władcy zachodniej części wyspy, Francuzi, sprowadzali z Afryki niewolników. Dziś to ich potomkowie stanowią zdecydowaną większość społeczeństwa Dominikany.
Z czasem Francja zyskała kontrolę nad całą Hispaniolą. Jednak miejscowa ludność dość szybko zaczęła domagać się niepodległości, a także walczyć o nią. Z tymi walkami wiąże się polski epizod historii tego regionu. Od 1802 roku w tłumieniu powstań zaczęły brać Legiony Polskie, walczące wcześniej u boku Napoleona. Polakom nie w smak była walka z narodem tak miłującym wolność, toteż żołnierze wsławieni wcześniej w Europie, na Karaibach dużo słabiej angażowali się w tę wojnę, część nawet przechodziła na stronę powstańców. Do dziś na całej wyspie spotkać można czarnoskórych obywateli Haiti i Dominikany, mających niebieskie oczy. To polski wkład w mozaikę etniczną wyspy.
Wyspa osiągnęła niepodległość, jednak Dominikana pozostawała pod haitańskimi rządami. W 1844, po zwycięskim powstaniu dowodzonym przez Juana Pablo Duarte Dominikana oderwała się od Haiti. Nie był to jednak kres burzliwych kart w historii Dominikany - po powstaniu nastąpiła seria wojen z Haiti, w latach 1861 - 1865 kraj ten znów znalazł się pod okupacją hiszpańską, a w latach 1916 - 1924 - pod amerykańską.
W 1930 roku dyktatorską władzę objął Rafael Trujillio Molina. Jego dyktatura chcrakteryzowała się represjami w stosunku do opozycji. Jego rządom kres położył zamach stanu. Wreszcie, 1961 roku władze objął pierwszy prezydent Dominikany - Joaquin Balaguer.
W 1965 nastąpił wojskowy zamach stanu, który wywołał interwencję wojsk amerykańskich.
Ustrój demokratyczny panuje od tego czasu nieprzerwanie do dziś.

Wyspa Dominikana (Hispaniola lub Haiti) to jedna z najładniejszych wysp archipelagu Wielkich Antyli, od północy otoczona wodami Atlantyku, a od południa Morzem Karaibskim. Wyspa podzielona jest pomiędzy dwa państwa - wschód to Republika Dominikany a zachód to Republika Haiti.

Część centralna wyspy jest górzysta i porośnięta tropikalnymi lasami, doskonała do pieszych wycieczek i wspinaczki górskiej. Na wybrzeżu karaibskim i atlantyckim znajdziemy doskonałe warunki do uprawiania sportów i wylegiwania się na piaszczystej, ciepłej plaży.

Odkrywca Dominikany, Krzysztof Kolumb określił wyspę jako raj na ziemi... i miał rację. Dominikanę zamieszkują hiszpańskojęzyczni Kreole, potomkowie dawnych kolonizatorów zmieszani z potomkami czarnych niewolników sprowadzanych do prac w latyfundiach ziemskich.

Zdecydowana większość tutejszej ludności wyznaje katolicyzm. Mieszkańcy Dominikany są niezwykle przyjaźni, uprzejmi i mili, zawsze chętnie pomogą zagubionemu turyście. Aby poznać ich temperament i styl życia, najlepiej wyznać się do regionalnej tawerny lub na bazar.

Nasza Dominikana...

To był nasz drugi pobyt na Dominikanie tym razem koniec stycznia 2007 bo to wtedy można obserwować wielorybie gody na zatoce samana.

Tym razem również postanowiliśmy się wybrać w głąb Dominikany aby zobaczyć prawdziwe życie tych bardzo miłych ludzi. Wrażenia były niesamowite i niezapomniane. Wiele naszych zdjęć możecie zobaczyć na naszej prywatnej stronie http://www.dominicana.com.pl/ na której jest też forum http://www.forum.dominicana.com.pl i ciekawe informacje.
Pozdrawiamy

 Dominikana / Punta Cana

 witam wszystkich.nazywamy sie magda i wojtek i jak zwykle w miesiacu najwiekszej dla nas depresji (styczen)wybieramy sie w cieple kraje zeby podladowac akumulatory na nastepne zimowe miesiace.tym razem wybralismy sie na dominikane.ze wzgledu na dosc ograniczone fundusze w tym roku postanowilem poszukac czegos niedrogiego a jednoczesnie szukalem miejsca gdzie temperatura znacznie przewyzsza 20 st c.po zapoznaniu sie z ofertami internetowymi i tu musze wam polecic chyba najtansze linie lotnicze na stronie mytravel.com . oczywiscie nie leci sie w jakis luksusach ale jest znosnie.22 stycznia wylot poranny z gdanska do londka potem pociag z lotniska stasted na gatwick i lot my travel airways do punta cana.po przylocie zapadal juz zmierzch wiec po przyjezdzie do sunscape punta cana grand nie pozostalo nam nic jak zjesc kolacje i polozyc sie spac. pobudka o 5 rano i male problemy z zasnieciem w koncu w polsce jest 10 rano.

kiedy zaczelo switac dopiero zobaczylismy piekna plaze z palmami kokosowymii caly hotel.wiekszosc hoteli na dominikanie to osrodki zamkniete, nie maja tam dostepu ludzie z zewnatrz ze wzgledu na ogolnie panujaca biede dlatego wiekszosc hoteli oferuje jadna z najlepszych na swiecie ofert all inclusive.w hotelu swietnie zorganizowany czas z rana siatkowka plazowa potem nauka merenge wodny aerobic water polo a na wiczor kino dyskoteka i teatr jak rowniez karaoke.mozna bylo rowniez skorzystac ze spa i wspanialych masazy ktore wszyskim polecam a potem sauna i na kort tenisowy.

oczywiscie na plazy mnostwo sprzetu do wynajecia my postanowilismy polatac na spadochronie musze powiedziec ze super wrazenia. zawsze bylo cos do roboty.co niektorzy poprostu pili od rana do wieczora i tez bylo ok.po trzech dniach pobytu wybralismy sie na wycieczke na saona island(jedna z najladniejszych wysp na dominikanie).najpierw autokarem 2 godziny do la romana a potem katamaranem na ktorym na spili w pol godziny a potem mielismy super disco z makarena i innymi kawalkami lat 90 tych.ogolnie organizacja pierwsza klasa.jak zwykle tylko zgredowate francuzy sie za bardzo spily. doplynelismy do przepieknej saona island zjedlismy obiad i przyszedl czas na lezakowanie.niestety dlugo nie polezelismy gdyz kolo 12 zrobilo sie tak goraco ze szlo wytrzymac na plazy wiec siedzielismy w wodzie badz lezelismy na hamakach w cieniu palm .okolo 15 powrot do hotelu motorowka z ktorej kazali nam wyskakiwac w polowie drogi bo dotarlismy do naturanego basenu jak to nazwali.okolo 10km od brzegu a woda siegala po pas,a na dnie same rozgwiazdy ogolnie super wrazenie. wrocilismy do hotelu wieczorem i do konca pobytu korzystalismy juz tylko z bogatej oferty naszego hotelu.co moge napisac o dominikanie.

jezeli chcesz cos zwiedzic to nie jest kraj dla ciebie.jest to kraj dla ludzi ktorzy lubia leniuchowac na plazy i nastawiaja sie na typowo wypoczynkowe wakacje.